Column ICC: Omdraaien?!

    Door Liesbeth Kleuver (29 januari 2015)

    Op het mediaplein zie ik kinderen uit onder- en middenbouw zingen en dansen. Minstens één keer per week. Blije, betrokken gezichten. Je ziet hoe ze hun best doen. Daar word je als cultuurcoördinator vrolijk van, toch?

    Ja en eh… nee. Natuurlijk vind ik het fijn om kinderen enthousiast te zien leren en dat dans en muziek bijdragen tot leerplezier wist ik allang, maar de kinderen leren Engels. Des te beter toch, dubbele opbrengst?

    Een goede opbrengst, vast wel, maar geen dubbele. De kinderen leren Engels, geen dans of muziek. De leerlingen leren de muziek en de beweging niet gebruiken om er gevoelens en ervaringen mee uit te drukken en om er mee te communiceren (kerndoel 54). Er is geen aandacht voor zuiver zingen, maat, ritme, meerstemmigheid, instrumenten, performance; het gaat niet om kwaliteit van bewegen, niet om gebruik van de ruimte, patronen, figuren, stijlen enz. De kinderen zingen keihard met een band mee en imiteren zittend of staand op een vaste plek in de ruimte de beweging van poppetjes op een scherm.

    De muziek en beweging worden gebruikt om Engelse woordjes te onthouden. Is dat erg? Ja en nee. Het is prima dat er bij het leren gebruik wordt gemaakt van meerdere intelligenties. Er is alleen wel een vak bijgekomen in de onder- en middenbouw, terwijl de schooldag niet langer is geworden. Naast 45 minuten beeldende vorming en 45 minuten muziek (echte muziekles!) die de kinderen op onze school wekelijks krijgen van vakleerkrachten, hebben groepsleerkrachten in de middenbouw nog 2 x 15 minuten beschikbaar voor ‘expressievakken’. Er wordt dus nog weleens iets getekend of een dramaspelletje gedaan. Is dat genoeg?

    Voor de inspectie wel, want waar vroeger voor expressievakken 3,5 uur per week op het rooster stonden, zijn basisscholen nu vrij om vakken naar eigen goeddunken tijd op het rooster te geven. Een rooster waar kunstvakken langzamerhand worden verdrongen door een enorm toegenomen hoeveelheid toetsen en methodes voor bijvoorbeeld sociaal emotionele ontwikkeling en nieuwe vakken als filosofie en Engels. Afgelopen jaar is er dus bij ons op school ‘ongemerkt’ 30-45 minuten aan ruimte voor expressievakken in de onder- en middenbouw afgegaan. Maar gelukkig kunnen kunstvakken geïntegreerd met andere vakken aangeboden worden?

    Als kinderen een vooraanzicht en een zijaanzicht van een huis mogen tekenen in hun taalschrift bij een woordenschatoefening is dat nog geen tekenles. Als kinderen als oefening in een les sociaal emotionele ontwikkeling een conflict naspelen is dat geen les drama. En zingen en dansen bij Engels is geen vervanging voor muziekles. Maar ik ben bang dat het op veel scholen wel zo wordt gezien. Dus…? Laten we het eens omdraaien!

    Afgelopen week maakten kinderen van groep 6 in mijn les beeldende vorming taarten van karton en textiel. Ze moesten zelf de vorm van de taart bedenken en de omtrek berekenen (?), dat betekende heel wat meten en rekenen. Groep 5 kreeg ‘bandbekers’ uit de prehistorie te zien en kleiden hun eigen prachtige versierde potten. Groep 4 zag een stukje uit ‘March of the penguins’ ter inspiratie voor een schilderopdracht. Schrappen we nu rekenen, geschiedenis en biologie. Toch?!

    Bron: http://www.lkca.nl/publicaties/blogs/omdraaien-1